Wat je niet wilt missen van de meisjes van MEES

Het artikel in de Bredase Bode geeft maar een beperkt overzicht van wat Claudia en Margo doen, daarom hier nog wat aanvullende informatie.

Claudia en Margo zijn voorbeelden van mensen die in hun werk bijzondere dingen hebben gedaan, die het lef hebben getoond om idealen en dromen belangrijker te vinden dan financiële zekerheid.

‘Wij waren helemaal niet zo dapper, vonden wij zelf. Eerder verlegen en bedeesd, maar onze passie heeft ons geleerd om dat te overwinnen. Zo hebben we ik weet niet hoeveel presentaties gegeven aan hele hoge piefen, zoals wij dat dan noemden, dat was echt best spannend. Maar als je in iets gelooft dan kun je dat blijkbaar allemaal!

In de tijd dat wij startten kende de gemeente Breda het FMO-project . Via dat project hebben wij heel veel steun ontvangen en ook een goede relatie met de gemeente opgebouwd. Naast die hulp kregen we zakelijke adviezen van de vader van Margo en een oom van Claudia. We hebben het ondernemerschap van de grond af moeten leren. Het was een heel gepuzzel om een en ander ook financieel van de grond te krijgen.

En toen dat allemaal geregeld was moesten we kindjes zien te vinden! We hebben overal geflyerd, hebben met kinderartsen gesproken, een open dag georganiseerd op onze eerste plek in de Mathenessestraat. We zijn langzaamaan gegroeid, voor ons ook heel fijn. Het voelt nog steeds heel bijzonder dat ouders hun kind, dat vaak veel zorg nodig heeft, aan ons toevertrouwen, dat valt echt niet mee.

Een paar jaar geleden dreigde het mis te gaan, een financiële partner viel midden in het jaar weg. Het was echt heel spannend of we door konden gaan. We hebben daar heel open over gecommuniceerd naar de ouders, die meteen in actie kwamen. Allerlei groepjes zijn gaan helpen, er kwamen sponsoren, dagdelen werden ‘geadopteerd’. Dankzij die acties hebben we het dat jaar uit kunnen zingen.  De ouders hebben ons toen gered, ze hebben zo voor ons geknokt! Toen bleek onze naam Met Elkaar Evenwichtig Samen echt de lading te dekken…

Drie jaar geleden dachten we: we gaan een keer op vakantie met de tien Meesjes die we toen in de zorg hadden. Nou, dat hebben we geweten. Het was absoluut geweldig, maar we waren echt gesloopt. 24-uurs zorg is zo intensief, we begrijpen nu nog beter wat de ouders van onze kindjes dag in dag uit meemaken.

Inmiddels hebben we achttien kindjes, maximaal tien per dag, verdeeld over zes dagen. We hebben zeven medewerkers, stagiaires en vaste vrijwilligers. Een van hen is Stijn, hij is volwassen en heeft het syndroom van Down. Hij werkt al negen jaar bij ons en doet van alles. Zo verzorgt hij de koffie en thee op school, helpt bij het klaarmaken van het fruit voor de kleuters en doet de was. Hij is onmisbaar voor iedereen hier! Inmiddels hebben we er ruimte bij gekregen, we waren zo blij dat we hier konden blijven. De contacten met de basisschool en de BSO zijn prima, er is altijd overleg mogelijk, het verloopt allemaal heel soepel. Stichting MEES is echt ons levenswerk!’

Maart-Helden: de meisjes van MEES

Foto en tekst: Joyce van Zijl (Bredase Bode/BredaVandaag).

Deze maand twee vrouwen die in onze ogen heldinnen zijn. Werkend in de gehandicaptenzorg, in grote instellingen, vonden zij dat het anders moest kunnen.

Zij gaven de zekerheid van hun vaste banen op om op een kleinschalige manier kinderen met een beperking te begeleiden. Tien jaar geleden ging stichting MEES van start. Met hun plek binnen ouder/kindcentrum Olympia hebben ze hun droom van integratie van kinderen met en zonder beperking kunnen realiseren.Na bijna drie jaar dromen, plannen maken en voorbereiden opende MEES ( Met Elkaar Evenwichtg Samen) in 2009 de deuren.

Overtuiging
Claudia van den Bliek en Margo Kerstens waren collega’s in een grootschalige instelling.  ‘Wij wilden iets anders, kleinschalig, met meer tijd en aandacht voor de kinderen. In 2006 zijn we op een zolderkamertje gaan brainstormen en in 2009 maakten we de sprong. Dat klinkt nu eenvoudig, maar dat was het niet, we moesten ontzettend veel uitzoeken. Gelukkig kregen we veel hulp, ook van de gemeente Breda. De keuze voor een stichting was voor ons duidelijk, we hebben geen winstoogmerk. MEES is ontstaan uit pure passie en de overtuiging dat het zorgen voor deze kinderen beter en persoonlijker kon.

In het diepe
Met één kindje zijn we anti-kraak gestart in de Mathenessestraat. Allebei hebben we onze baan opgezegd en zijn we in de flexpoule gaan werken. Het heeft best even geduurd voor we onszelf konden betalen, zonder steun van ons thuisfront hadden we dit ook nooit kunnen doen. Gelukkig is het ook qua salaris goed gekomen! Wij droomden van een plek bij een basisschool, omdat wij het heel belangrijk vinden dat kinderen met en zonder beperking met elkaar in contact komen. Dus toen we naar Olympia konden verhuizen was dat geweldig. Onze droom werd langzaamaan werkelijkheid. Inmiddels is het heel gewoon dat onze kindjes en die van de school en de BSO met elkaar spelen, sommige doen regelmatig mee in de schoolklassen. Geweldig om te zien hoe natuurlijk alle kinderen met elkaar omgaan.

Groei
We vragen ons nog steeds wel eens af hoe we dit in godsnaam voor elkaar hebben gekregen. We hebben geen grote mond, geen zakelijke ervaring, maar door onze passie en overtuiging is het toch gelukt! MEES bestaat dit jaar tien jaar, ongelofelijk, we werken nog steeds met zoveel plezier. Inmiddels hebben we 18 kindjes en zeven zeer gemotiveerde, lieve en deskundige collega’s in dienst. De contacten met de ouders zijn intensief, we zijn een grote MEES-familie geworden. Ook ouders onderling vinden steun bij elkaar en hier in Olympia zijn we helemaal op onze plek. Groter worden willen we niet, deze vorm past ons allemaal precies.’

Het tienjarig jubileum van MEES wordt natuurlijk gevierd. Dit gebeurt in mei, bij Boerderij Alle Kante. Daar worden allerlei activiteiten op maat aangeboden, zoals belevingstheater, voetmassages, schminken, huifbedrijden en veel meer. De festiviteiten zijn niet alleen voor de ‘Meesjes’ maar voor hun hele gezin. Er is ook een receptie, door de jaren heen zijn er heel veel mensen betrokken geraakt bij MEES en ook die kunnen zo meevieren. Een grote mijlpaal voor ‘ de meisjes van MEES’, zoals Claudia en Margo nog vaak worden genoemd.

 

 

Benieuwd naar hoe Elisah naar een Zero Waste leven is gegaan?

Het artikel in de Bredase Bode geeft maar een beperkt overzicht van wat Elisah doet, daarom hier nog wat aanvullende informatie.

Elisah is in kleine stappen naar een Zero Waste leefstijl gegaan. Als psychologe weet ze heel goed dat dat de enige manier is om blijvende veranderingen aan te brengen, als je dit te radicaal probeert te doen is dat enorm moeilijk vol te houden.

‘Ik begon met zelf te koken, geen kant-en-klaar gesneden groente meer bijvoorbeeld. Naar de markt nam ik mijn eigen tassen en tasjes mee, waar ik alle groente, fruit en ook brood in mee naar huis nam. Ik merkte dat ik al heel wat minder plastic zakjes weg hoefde te gooien! Na een tijdje heb ik mijn prullenbak onderzocht: wat zit er nu nog in en welk alternatief kan ik daarvoor vinden? Als je losse koffie haalt bij een speciaalzaak kun je je eigen blikje meenemen bijvoorbeeld. Gebruik katoenen zakdoeken in plaats van papieren. Er zijn ook alternatieven voor maandverband of tampons, als je je erin gaat verdiepen kom je heel veel alternatieven tegen. Door je gewoontes stap voor stap te veranderen is het ook goed vol te houden, als een nieuwe gewoonte ‘ingesleten’ is begin je aan het volgende.’

Een vriendin raadde haar destijds het boek Zero Waste Home aan van Bea Johnson. ‘Het motto is refuse – reduce- reuse- recycle – rot. Oftewel weiger verpakkingen , verminder je afval, hergebruik spullen zoals kleding en meubels. Dat zijn al drie stappen waarmee je recycling voorkomen hebt. Recycle wat overblijft of laat het vergaan (composteren), zoals je fruit- en groentenafval. Ik ben ook veel minder gaan kopen. Waar ik vroeger dacht: wat een leuke schoentjes, kost bijna niks, die neem ik mee, denk ik nu: beter één paar schoenen van goede kwaliteit die eventueel nog gerepareerd kunnen worden. Ik zie heel veel belangstelling voor deze manier van leven, het moet gewoon de norm worden, dat is de enige manier om de planeet te redden. Ik wil dit ook uit dragen, vandaar de website en facebookpagina. Ik benader ook grote ketens als AH, Hema, Jumbo en zo, je moet ze gewoon wakker schudden. Hoe meer mensen dat doen des te beter het is. We moeten ons vooral laten horen. Met iedere aankoop die je doet heb je invloed !’

Wil je tips om je afval te verminderen? kijk op de facebookpagina van Zero Waste Nederland.