KWF: derde jaar op rij de eerste bij KWF-collecte???

Alleen als jíj helpt collecteren!!

Adrienne Verboom kwam in 2018 in Goed Volk vanwege haar  enorme inzet voor het KWF. Nu hoopt ze dat ze – samen met het team van zeker 750 collectanten – voor het derde jaar op rij de eerste plek verovert en dus zoveel geld op te halen dat  Breda  alle grote steden achter zich zou laten. Om dat drie maal te doen is een enorme prestatie. 

Adrienne Verboom en haar man Piet doen dit al jarenlang. ‘Zolang we maar voldoende collectanten hebben, gaat het lukken’, zegt Adrienne heel beslist.

Help jij om Breda definitief op de (KWF-)kaart te zetten? Meld je dan nu aan als collectant voor de week van 30 augustus tot en met 5 september. Of vraag iemand uit jouw buurt om zich aan te melden. Help deze Helden van Breda in hun strijd tegen kanker! 

Penningmeester Piet Verboom (links) met Held van Breda Adrienne Verboom, toastend op de enorme sommen geld die, mede door hun inzet, vanuit Breda aan het KWF worden overgemaakt.

Heldenteam & Vakantietijd

Ook het Heldenteam heeft een maandje vakantie. Of toch niet …

Dorien Bastiaans, (tekst)schrijver en natuurcoach (puurnatuurcoaching.nl): ‘Deze vakantie hoop ik met mijn gezin veel buiten te zijn. Ik hou van het bos en de natuur. Als natuurcoach ben ik vaak te vinden in het Mastbos. Tijdens een fietstochtje met mijn man laatst, heb ik ontdekt dat er nog heel veel ander mooi natuurschoon rondom Breda te vinden is. Ik denk dat ik dat komende weken samen met mijn gezin eens ga verkennen. Te voet en op de fiets.’

(Dorien staat op de foto hierboven)

Piet Verboom, o.a. penningmeester bij Present en KWF-afdeling Breda: ‘De normale zaken gaan gewoon door. Naast de huishoudelijke zaken doe ik wat aan mijn liefhebberijen: klusjes in huis of tuin, stoeien met de computer, vrijwilligerswerk e.d. Vakantie zit er voor ons niet in in deze maanden. Ook zonder Corona, want in deze tijd moeten elk jaar de voorbereidingen voor de KWF-collecte van september gedaan worden. 

Ik ben beheerder van de financiën en de database bij KWF Breda.
Ter voorbereiding moeten alle collectanten (ca. 750!) benaderd worden en hiervoor moeten de nodige documenten en de collectebussen worden gemaakt. Zoals elk jaar zijn er altijd weer collectanten tekort. Wie een paar avonden per jaar collectant wil zijn, kan zich gewoon aanmelden (kwfbreda.nl)Ook wijkhoofden zijn er altijd tekort!.
Vakantie houden we altijd vroeg in het voorjaar en/of in december. Wat het dit jaar zal worden, is even afwachten. We zien wel …’

Robert Daniels, tekstschrijver en organisator: ‘Tja, die Corona-crisis … Als zzp-er met als handelsactiviteiten het schrijven van teksten, met name met betrekking tot sportverslaggeving, en het verzorgen van wijnproeverijen zit ik al sinds medio maart noodgedwongen thuis. Maar niet getreurd. Langzaam maar zeker verschijnt er licht aan het einde van de tunnel en ik verwacht binnen afzienbare tijd in ieder geval weer wijnproeverijen te kunnen verzorgen.
Gelukkig  is het weer goed geweest. Hierdoor heb ik in de afgelopen periode meer kilometers kunnen maken op mijn racefiets dan ooit. En ik heb ook kunnen lezen als nooit tevoren. Daarnaast kwamen de “blijven liggen-klusjes” in huis eindelijk aan bod. Al met al, heb ik me dus echt niet verveeld. Okay, financieel is het een kleine ramp natuurlijk, maanden niet kunnen werken. Maar dan besef ik toch ook altijd weer dat er mensen zijn die het veel slechter hebben dan ik.’

Philip en Jan druk met herdenking slavernij

Sprekers: Kathleen Ferrier en burgemeester Paul Depla

Philip Oronsay van Stichting JARA en het Mondiaal Centrum (waar Jan Hopman bij betrokken is) zijn druk bezig met het organiseren van de herdenking van de afschaffing van de slavernij. Op zaterdag 4 juli van 14.00 uur tot 16.00 wordt dit herdenkingsfeest gehouden in de Franciscuskerk Belgiëplein 4. De initiatiefnemers willen hiermee ook het bewustzijn over de slavernij vergroten.

De belangrijkste sprekers zijn Kathleen Ferrier, oud-Kamerlid voor het CDA en dochter van de eerste president van Suriname Johan Ferrier, en burgemeester Depla. Er mogen in verband met coronamaatregelen slechts 100 personen aanwezig zijn, die zich van tevoren moeten aanmelden via slavernijherdenking@jaranu.com of bel 06-24618155.

De initiatiefgroep Herdenking en viering afschaffing van de slavernij bestaat uit een groot aantal maatschappelijke en kerkelijke organisaties zoals Mondiaal Centrum Breda, Stichting Marokkaanse jongeren, Augustinusparochie, Platform Caribische Nederlanders, Stichting JARA, Hart voor Breda-Noord en Amnesty International.

Hieronder volgt het uitgebreide programma,waaruit de veelkleurigheid van de organisatie blijkt.

Na het welkom door pater Rian Supardi van de SVD en afkomstig uit Indonesië volgen er toespraken door Kathleen Ferrier, burgemeester Depla en Roy Emanuels, Surinaamse Bredanaar en Hassan Lammou van de Stichting Marokkaanse Jongeren. Deze toespraken worden afgewisseld door liederen van Anouschka Stulting, muziek van de Surinaamse band Moksi Lobi en Surinaamse Indianendans en klederdracht. Ook Serafine en Loveness zullen voor een freestyle dans zorgen. Het programma wordt afgesloten door Benjamin en Steffy met een salsa-dans, ontstaan vanuit de slavenperiode.

Het is de bedoeling dat de initiatiefgroep zich ook gaat inzetten voor meer onderwijs over het thema slavernij en het aanverwante thema racisme op basisscholen. Meer informatie kunt u vinden op de website van www.mondiaalcentrumbreda  of u kunt bellen naar het bovengenoemde telefoonnummer.

Juni’s Heldin Addie ontzorgt mantelzorgers

Addie van der Zande is vrijwilliger bij StiB, het steunpunt voor mantelzorg in Breda. Zij heeft ervoor gekozen om mantelzorgers te ondersteunen die zorgen voor een naaste die terminaal ziek is.

Tekst en foto: Joyce van Zijl-Lak

Na haar werkzame leven als medisch analiste, maatschappelijk werker en GGD-medewerkster, wist ze zeker dat ze stervensbegeleiding wilde doen. Ze volgde de training die vanuit StiB in samenwerking met het Hospice Breda gegeven werd. Al snel voelde ze dat ze zich toch vooral wilde inzetten voor de mantelzorgers en maakte ze de keuze om niet in het hospice maar in de thuissituatie te gaan ondersteunen.

‘In de periode dat ik de opleiding tot maatschappelijk werker volgde, vond de politiek dat de verzorgingsstaat zijn langste tijd had gehad en dat deze vervangen moest worden door de zogenaamde “zorgzame samenleving”. Ik zag dat dat heel vaak betekende dat vooral vrouwen hun betaalde baan (deels) opgaven om voor een naaste te kunnen zorgen. Dat stak me ontzettend, ik heb toen ook de mantelzorg als onderwerp voor mijn afstudeerscriptie gekozen. Het is dus een onderwerp dat me al heel lang na aan het hart ligt.

Ik heb, met mijn familie, voor mijn vader gezorgd in zijn laatste jaren. En aan den lijve ondervonden hoe het erin sluipt: je vergeet gewoon voor jezelf te zorgen. Pas later merk je hoe zwaar dat is geweest. Zeker als het om partners gaat, blijkt het ongelofelijk lastig te zijn om een soort van balans te vinden, een eigen stukje leven te bewaken. Alles staat in het teken van de zieke en dat is ook wat de mantelzorger zelf wil: tot het uiterste zorgen voor die ander. Ik vind het dan ook echt geweldig dat er een organisatie is als StiB, waar beroepskrachten en vrijwilligers zich samen inzetten voor onder andere deze groep mensen. De consulenten van StiB (ook vrijwilligers) bekijken samen met de zorgvragers welke hulp nodig is en koppelen deze daarna aan een vrijwilliger. Mijn consulent is Marianne en ik heb enorm veel steun aan haar. Zij is echt de spin in het web, mijn collega-vrijwilligers en ik kunnen altijd bij haar terecht. Ze zet zich enorm in, eigenlijk vind ik dat zij de held in dit verhaal is! Het is voor mij heel belangrijk om bij Marianne terecht te kunnen, want natuurlijk zijn er soms ook lastige situaties.

De coördinatoren van StiB zijn betaalde krachten. Zij zorgen voor bijscholingen, er is teamoverleg, intervisie – het is een hele fijne, warme organisatie. Marianne en ik werken allebei bij de VPTZ (vrijwilligers palliatieve terminale zorg), een van de verschillende groepen binnen StiB. Er zijn ook andere groepen waar mantelzorgers worden ondersteund, bijvoorbeeld in de zorg voor mensen met dementie. Mensen weten vaak niet wat StiB voor ze kan betekenen, dat was ook de reden om mee te werken aan dit artikel. Ik hoop zo dat mantelzorgers wat beter de weg weten te vinden naar ondersteuning die ze heel hard nodig hebben.

Ik weet dus vooraf dat ik in een situatie kom waarin iemand terminaal ziek is. Hoe lang dat duurt valt nooit te voorspellen, soms ben ik er een paar weken, soms duurt het veel langer. Ik word meestal op één adres ingezet, bij uitzondering wel eens bij twee. Hoe vaak ik er kom hangt ook af van de situatie, als het nodig is (zeker naar het einde toe) dan ga ik ook wel twee keer per week. Ik pas mijn agenda aan de zorgvrager, want ik hoop een bijdrage te kunnen leveren aan een bijzondere laatste periode. Ik heb bij het afscheid van mijn vader ervaren hoe belangrijk het is dat tijd hebben gehad om samen te praten, om fijne dingen te doen en niet alleen maar te zorgen. Het is echt heel bijzonder dat je als vreemde wordt toegelaten in zo’n situatie, men laat zijn of haar geliefde partner of familielid tenslotte achter bij mij. Daarom is het belangrijk dat het klikt, de mensenkennis die Marianne heeft, gebruikt zij om in te schatten of vrijwilliger en zorgvrager bij elkaar passen.

Het komt voor dat ik echt heel erg betrokken raak bij een situatie. Zo ga ik nu elke week naar een jong koppel, Astrid en Gerrit. Gerrit is terminaal ziek en raakt steeds verder fysiek beperkt. We kwamen daar met vier vrijwilligers, zodat zij ook twee dagen per week kon blijven werken. Maar sinds de corona-uitbraak is ze thuis en zorgt ze 24 uur per dag voor hem. De vrijwilligers en ook alle andere hulpverleners (fysio, thuiszorg e.d.) kwamen niet meer, omdat iedereen heel voorzichtig was. Maar dat betekende voor haar wel dat ze het allemaal alleen moest doen en langzaam maar zeker echt uitgeput raakte. In die periode konden we alleen telefonisch contact hebben of videobellen. Dat was echt lastig, want ik wilde zo graag meer kunnen doen.

Gelukkig kan ik er sinds een paar weken weer naar toe, ze vonden het allebei heel spannend om weer anderen in hun “bubbel” toe te laten. Het gaat gelukkig goed en op korte termijn zullen ook de andere vrijwilligers weer ingeschakeld worden. Astrid heeft het zó nodig om heel af en toe even wat tijd voor zichzelf te hebben, ik heb immens veel bewondering voor haar. Ze doet echt alles om er voor Gerrit te zijn. Het is voor allebei een hele moeilijke tijd, zeker ook door de coronacrisis die hen in een isolement heeft gebracht. Het is heel erg bijzonder als je samen met zulke jonge mensen praat over de dood en hen bijvoorbeeld kan helpen bij praktische voorbereidingen daarop. Daarom doe ik echt graag een stapje extra, ik weet ook zeker dat ik straks, als Gerrit er niet meer is, nog een tijdje contact zal houden met Astrid. Het is heel bijzonder dat mensen je zo dichtbij laten komen, dat ze je vertrouwen in de moeilijkste periode van hun leven. Dat maakt het echt heel fijn om te doen. Ik hoop (en heb dat al vaak ervaren) dat ze met steun van de vrijwilligers van StiB straks met een goed gevoel op die laatste periode kunnen terugkijken.’

Geïnspireerd geraakt door Addie? Op de website van StiB (www.stib-breda.nl) staan alle vacatures voor vrijwilligers.

Gratis verzending ‘Goed volk’

Heb jij dat boek van de Helden nu al gelezen, of cadeau gedaan aan iemand die jij een Held vindt? De vakantieperiode is de perfecte tijd daarvoor. Vooral omdat de verzendkosten (binnen Nederland) vanaf nu voor ónze rekening zijn.

Dus zit je op Terschelling, in Sneek of bij ‘De Roompot’: in één klik op de knop heb je je boek besteld! Kun je heerlijk relaxen en wegdromen bij allerlei heldenverhalen! (En wedden dat je – als Bredanaar – altijd wel iemand uit het boek kent?)

Bestel hier