Nieuws

Word jij onze nieuwe redactieheld?

Foto © Lego.com | Bewerkt door Kenneth Oppermans

Ben jij een enthousiaste verhalenverteller met schrijftalent en een zeer goede beheersing van de Nederlandse taal? Dan is het redactieteam van ons magazine Goed Volk op zoek naar jou!

Redacteur / redactionele ondersteuner

Stichting Present vertelt verhalen van mensen die ertoe doen, helden, die zich zonder vergoeding inzetten voor onze gemeenschap en daarbij allerlei moeilijkheden overwinnen.

Hun verhalen worden verteld in het boek Goed Volk, de rubriek Held van Breda in en op BredaVandaag, in ons magazine, onze nieuwsbrief en op onze website. Met deze verhalen willen we anderen inspireren om zelf ook vrijwilligerswerk te doen. Met mooie woorden heet dat ‘bewustwording en persoonlijke groei bevorderen’.

Onder onze ambassadeurs bevinden zich Bredase prominenten als Paul Depla, Klaas Dijkhoff, Attje Kuiken en Michiel van Nispen.

Als redacteur of redactioneel ondersteuner
maak je onderdeel uit van het redactieteam van
Goed Volk Magazine

Wie wij zoeken

Je hebt affiniteit met Breda en haar Heldenverhalen en bent het komende halfjaar regelmatig een paar uurtjes beschikbaar*.

Je vindt het leuk om bij te dragen aan inspirerende verhalen van en over vrijwilligers. Als redacteur of redactioneel ondersteuner kunnen jouw taken onder andere bestaan uit het interviewen van onze Helden, het schrijven van artikelen en/of het redigeren van de inhoud voor publicatie.  Je bent ervaren in het gebruik van digitale hulpmiddelen zoals Microsoft Word en je beheerst de Nederlandse taal uitstekend.

Ervaring als vrijwilliger of met vrijwilligerswerk is, net als redactionele ervaring, een pré maar niet noodzakelijk. Met een journalistieke of communicatie-achtergrond scoor je bij ons bonuspunten. 

Wat wij bieden

Je komt terecht in een gezellig en informeel maar professioneel redactieteam en werkt samen met enthousiaste vrijwilligers. Wij bieden jou de kans om jouw schrijfvaardigheden te verbeteren, prachtige verhalen te delen en bij te dragen aan een goed doel. En vooral: de meest inspirerende mensen van Breda te ontmoeten met al hun hartverwarmende ideeën en oplossingen en hun bijbehorende netwerken!

*Door je voorkeuren en je kwaliteiten bepaal je grotendeels zelf wanneer en waar je aan wil en kunt bijdragen, maar je moet rekening houden met een minimale belasting van zo’n twee tot vier dagdelen per maand, die afhankelijk van je inzet rondom publicatie van het magazine (zomer 2023) tijdelijk kan oplopen. Wij streven er naar om al onze vrijwilligers een vrijwilligersbijdrage te geven, maar zijn afhankelijk van giften, donaties, subsidie en adverteerders.

Stichting Present streeft naar inclusiviteit en daarom ook naar een zo divers mogelijke samenstelling van de redactie. Samen kunnen we de Helden van Breda de erkenning geven die ze verdienen.

Ben je enthousiast en wil je meer weten? Kijk rond op onze website voor meer informatie over onze stichting en ons magazine, of neem direct contact op

Winnaar Bredase Vredesprijs Hans Veltman (77) overleden

Op 19 november overleed Hans Veltman, de winnaar van de Bredase Vredesprijs 2019.

Bericht van de Bredase Vredesprijs:

De in Ulvenhout wonende Hans heeft een uitgebreide staat van dienst. Hij heeft zijn voorliefde voor het vak techniek (dat hij onderwees) niet alleen in Brabant uitgedragen, maar hij heeft dat ook in Afrika ingezet. Op die manier heeft hij in Breda en omgeving jongeren enthousiast gemaakt voor het vak en in ontwikkelingslanden mensen zelfredzaam gemaakt. Daarom ontving hij in 2019 de Bredase Vredesprijs, iets waar hij terecht trots op was.

Nadat onlangs bleek dat hij ongeneeslijk ziek was heeft Hans in korte tijd afscheid moeten nemen van alles wat hem dierbaar was. Hij bezocht met zijn familie nog de fototentoonstelling in het Maczek memorial, waar ook zijn portret hing.

Een lieve en dappere man is niet meer. We wensen zijn familie en vrienden sterkte met dit verlies en hopen dat veel goede herinneringen de pijn wat kunnen verzachten.

Living Library Nieuwe Veste groot succes

Op zaterdag 19 november werd er een Living Library georganiseerd in de bibliotheek van Breda. Tijdens zo’n Living Library lees je geen boeken, maar mensen. Interessante mensen, die je in het dagelijks leven niet snel spreekt.

Tekst en foto: Erica van der Muren

De Living Library is een beproefd concept, dat mensen met elkaar in contact brengt om zo vooroordelen te onderzoeken en tegen te gaan. Deze keer stelden een aantal van onze Helden van Breda zich beschikbaar als boek nl.: Edwin Plinck (slachtoffer toeslagenschandaal), Angela Bison (ex-verslaafde), Albert Bugaj (zoon van een Poolse bevrijder) en Jetty Mouw (slechthorend).

Daarnaast waren er nog 6 andere levende boeken beschikbaar, waaronder een ongewenst kinderloze vrouw, een transvrouw en een ex-pleger van huiselijk geweld.

Vele geïnteresseerden bezochten het evenement en maakten gebruik van de mogelijkheid om met deze levende boeken in gesprek te gaan. Het was een zeer interessante middag voor zowel de bezoekers als onze Helden.

Ik heb een leuke dag gehad. Er waren 6 geïnteresseerden waarvan twee uit Dordrecht, één uit Tilburg en de rest uit Breda. Men was verbaasd over het Poolse verhaal.

Meer lezen?
Deze vier helden van Breda waren als “boek” aanwezig bij dit evenement:

Jetty Mouw
Komt op voor doven en slechthorenden

Albert Bugaj
Een van de drijvende krachten achter het Maczek Memorial

Angela Bison
Coördineert zelfhulpgroepen voor verslaafden

Edwin Plinck
Is slachtoffer van de toeslagenaffaire en heeft daar een boek over geschreven

Anne en Anton Hezemans: “Iedere glimlach is een cadeautje”

Anne en Anton Hezemans doen vrijwilligerswerk in woonzorgcentrum Elisabeth in Breda. Iedere woensdag bezoeken zij bewoners en helpen ze bij activiteiten. Bij bewonersuitstapjes gaan ze ook geregeld mee. Twee keer per maand is er een kerkdienst. Daar verlenen Anne en Anton allerlei hand- en spandiensten. “Vrijwilligerswerk is voor ons feest. Iedere glimlach is een cadeautje.”

Door: Albert Bienefelt

Wie: Anne Hezemans (70) en Anton Hezemans (63). Anne en Anton hebben elkaar op latere leeftijd ontmoet. Ze zijn getrouwd en wonen in Rucphen.
Beroep: Anne was tot haar pensioen verzorgende bij Elisabeth. Anton werkte halve dagen bij de gemeente Rucphen. Hij is vervroegd met pensioen gegaan om vrijwilligerswerk te gaan doen.
Vrijwilligerswerk: Anne en Anton bezoeken sinds 2016 bewoners in Elisabeth, helpen bij activiteiten en uitstapjes en met de kerkdienst twee keer per maand. Anne assisteert de pastoor en is lector; Anton is koster en misdienaar en zorgt verder voor de muziek.
Uren per week: allebei gemiddeld zo’n tien uur per week.

Wat houdt jullie vrijwilligersbaan precies in?
“Op woensdagochtend rijden we vanuit onze woonplaats Rucphen naar Elisabeth in Breda. We starten beiden op dezelfde afdeling en maken een praatje met bewoners. Of we knutselen of puzzelen met ze.”

Anne vertelt: “Om tien uur ga ik naar een andere afdeling. Ik bezoek dan een mevrouw die al 26 jaar op bed ligt. We zijn vriendinnen geworden en hebben het heel erg leuk samen. Haar wereld is wat er op de gang loopt. En wat er op televisie komt of ze op Facebook leest. Daar hebben we het over. Geen moeilijke gesprekken, gewoon gezellig.

Op een gegeven moment werd gevraagd of wij konden helpen bij de kerkdiensten. Die zijn twee keer per maand op vrijdagmiddag. In de loop der jaren hebben we zo’n beetje alles overgenomen. We halen en brengen de mensen die in een rolstoel zitten. En tegen de verwachting in zien we dat het steeds drukker wordt.

Ik ben de lector. En de pastoorsmeid, want de pastoor belt en mailt me over allerlei vragen. De voorbereiding, waaronder de lezing en de voorbeden, kost veel tijd. Ik zoek de liederen uit en zorg dat alles klaar staat voor de dienst. Er zijn ook protestante bewoners. Dus werken we samen met de dominee. Intussen zijn we heel oecumenisch ingesteld. Alles wat met religie te maken heeft, boeit ons.”

Anton vult aan: “Ik ben de koster en misdienaar en zorg voor de geluidsapparatuur. En ik zoek muziek uit die tijdens de communie wordt afgespeeld. Zoals laatst een nummer van de monniken van Solesmes. Prachtig om dan te zien dat een mevrouw dat herkent en meezingt! Sommige mensen praten nauwelijks meer, maar herkennen nog wel de rituelen. Er is ook een collecte. De bewoners van de gesloten afdeling hebben eigenlijk nooit geld bij zich. Dan krijgen ze een muntje uit onze portemonnee. Maar dat geven we niet te vroeg, anders zijn ze het alweer kwijt.”

Anne: “We gaan ook mee met uitstapjes. Het begon met het Ballonfiësta. Burgemeester Peter van der Velden kwam alle bewoners een hand geven. Ze voelden zich herkend en erkend, heel mooi. We hebben veel gelachen tijdens de uitstapjes. Maar het museumbezoek in Amstelveen en Amsterdam was minder leuk. We waren met veertig gasten. Een aantal mensen in een rolstoel, maar ook bewoners die zelfstandig lopen. Die vlogen alle kanten op. Probeer dat maar eens bij elkaar te houden! Gelukkig is alles goed gegaan die dag. Maar we vonden het nogal een zware verantwoording en kwamen redelijk overstuur thuis. De volgende uitstapjes waren er gelukkig meer vrijwilligers. Dan is er ook veel meer contact met de bewoners. Al die blije gezichten, schitterend!”

Anton: “We helpen bij Elisabeth de laatste jaren mee met het versieren tijdens de kerst. Dat wordt georganiseerd door Ad Pirard, ook een vrijwilliger (Ad Pirard was genomineerd voor de Bredase Vredesprijs 2022, red.). Anne en ik zijn dan twee volle dagen bezig met het optuigen van twintig kerstbomen. Het ziet er heel professioneel uit. Bewoners zijn erg dankbaar, die vinden het geweldig. Je voelt de waardering als je die ogen ziet glinsteren.”

Hoe ben je erin gerold?
Anne: “Ik werkte 46 jaar in de zorg, ook bij Elisabeth. Op een gegeven moment, in 2016, werd gevraagd of ik vrijwilligerswerk wilde doen. In het begin was dat wel lastig, want een aantal zorgtaken hoefde ik niet meer te doen. Dat moest ik leren loslaten.

Anton is ook in 2016 begonnen als vrijwilliger. Hij vond dat wel spannend, het was onbekend terrein voor hem. Ik bleef daarom in zijn buurt zodat hij op mij kon terugvallen.
Tussen de middag lunchen we altijd samen. Dan bespreken we kort hoe het is gegaan. En we lachen om de dingen die we meemaken. Zo is er een mevrouw die een beetje verliefd is op Anton. Ze vertelde een keer dat ze hem een kusje had gegeven. Lachen toch!

Toen ik nog werkte, was ik best een kattekop. Ik sprak bijvoorbeeld kinderen van bewoners aan als ze de was kwamen halen. En stiekem wilden wegsneaken. Dan zei ik iets als ‘Kom, ga toch eens even langs je moeder. Al is het maar voor twee minuten’. Want eigenlijk vind ik dat kinderen zich best wat meer met hun ouders in een verzorgings- of verpleeghuis mogen bemoeien.”

Anton: “Soms hebben we het gevoel dat vader of moeder wordt gedumpt. Kinderen hebben het vaak heel druk met werk en ontspanning. Maar wat wij soms zien, echt triest! Onze oproep is: Vergeet je vader of moeder niet!”

Waarin verschilt het van je ‘gewone’ werk?
Anne: “Ik kan nu andere dingen doen dan toen ik werkte. Aan sommige zaken kwam ik in mijn betaalde baan niet toe. Daar moest het snel, snel, snel. Ik kan nu echt aandacht geven. Het vrijwilligerswerk voelt veel meer als ontspanning. Dat vind ik prettig.”

Anton: “Het vrijwilligerswerk geeft me veel voldoening. Het is jammer dat ik dit soort werk niet eerder ontdekt heb. Anders was ik de zorg ingegaan. De vriendelijkheid, het familiegevoel, dat heb ik eigenlijk nooit gekend in mijn werk. En ook dat je zo prettig wordt opgenomen door het personeel. Heel fijn! Je moet wel geduldig en positief zijn, anders werkt het niet.”

Wat kost het je?
Anton heeft zijn parttimebaan opgezegd om onbetaald werk te gaan doen. Hij is vervroegd met pensioen gegaan en heeft salaris ingeleverd. Anne is zeven jaar ouder en Anton deed al vrijwilligerswerk bij Surplus. Daarom was de overstap om te stoppen met werken makkelijk. Op woensdagen gaat de wekker vroeger dan in de tijd dat hij nog werkte. Anton: “We hebben veel tijd en energie. En om nu iedere dag te gaan wandelen of fietsen … Woensdag is daarom onze vrijwilligersdag. Of eigenlijk onze zingevingsdag.”

Wat brengt het je?
Anne: “Toen ik stopte met werken had ik een soort sollicitatiegesprek. Het vrijwilligerswerk op die plek leek me eigenlijk niets. Maar ik ging koffiedrinken in de Westerwiek.
Tegen de mevrouw naast me zei ik: ‘Wat heeft u mooi haar.’ ‘Ja’, zei ze. ‘Mijn broer is met het vliegtuig hierheen gekomen om mijn haar te doen.’ Van dit soort grappige uitspraken word ik blij. Het vrijwilligerswerk brengt me veel.”

Anton: “Ik denk nog vaak terug aan mijn tweede dag als vrijwilliger. Ik mocht de buschauffeur helpen en kreeg het gevoel dat ik echt nodig en nuttig was. Dat was voor mij een heel mooie ervaring.”

Welke tips heb je voor anderen?
Anne: “Als je ook vrijwilliger wil worden, meld je dan aan bij Surplus. Op www.surplus.nl/vrijwilligers vind je meer informatie. De vrijwilligerscoördinatoren voelen vaak goed aan wat bij iemand past. Het aantal uur dat je ter beschikking hebt is niet het belangrijkste. Want een paar uur per jaar kan ook al heel welkom zijn.”

Anton: “Breng je positiviteit over. Even zwaaien, hallo roepen, kennen en gekend worden. Ik noem dat feest. Het zijn stuk voor stuk innerlijke cadeautjes. Iemand die glimlacht, daar wordt iedereen toch blij van!”

 

André en Soufiane ‘DoesSouf’ winnaars Bredase Vredesprijs

Op 21 september reikte burgemeester Paul Depla in het Maczek Memorial de Bredase Vredesprijs 2022 uit. André Boersma en Soufiane Elazizi namen de prijs in ontvangst vanwege hun inzet voor de stichting DoesSouf.

Door: Anita van der Helm

Uit de vele aanmeldingen waren door juryleden Eric Linssen (voorzitter), Irène Verkuylen en Kiki Rops drie nominaties geselecteerd. Ad Pirard is al jarenlang super actief als vrijwilliger bij Surplus, Francien van den Oort staat met de stichting ‘Help Ons Helpen’ arme Bredase gezinnen bij met spullen en het duo Soufiane Elazizi en zijn ‘baas’ André Boersma zetten samen de stichting ‘DoesSouf’ op, die voor klein geluk zorgt. Nadat bij Soufiane de levensbedreigende erfelijke ziekte SCA-type 2 was geconstateerd, besloot de manager van de supermarkt waar hij werkte hem te steunen. Soufiane wilde geld inzamelen voor onderzoek naar die ziekte. Daarnaast wilde hij graag voor klein geluk zorgen. Daarvoor richtten ze samen de stichting ‘DoesSouf’ op.

Eric Linssen: “De criteria zijn onbaatzuchtig zijn, verbindend en solidair, en het liefst bescheiden en buiten de schijnwerpers staan. Alle genomineerden kunnen er echt trots op zijn dat ze genomineerd zijn.”

Bekijk hierboven de video van de uitreiking. Met dank aan Elisabeth TV.

 

Vernieuwd programma
Naast de nieuwe vaste samenwerking met het Maczek Memorial Breda (MMB) en Helden van Breda, heeft de Bredase Vredesprijs ook de uitreiking vernieuwd. Het programma van half acht tot half tien werd door de bekende Bredase presentator Ad Romijn aan elkaar gepraat. Bij het inlopen werden de gasten verwelkomd met muziek door Michiel Corstanje.

Voor de pauze interviewde Romijn Emmy Janssens, aalmoezenier op de Koninklijke Militaire Academie, die net als andere jaren iets over vrede vertelde. Ook Eric Linssen en Boy van Eil, lid van het dagelijks bestuur van het MMB, werden bevraagd. “We werken samen met allerlei organisaties en we staan ook open voor groepsbezoeken of personeelsuitjes”, lichte Van Eil toe.

Na een muziekfragment door pianiste Elena Yefanova en zangeres Verona Betancourt stond er voor de genodigden een drankje klaar op statafels en gingen vrijwilligers van het Maczek Memorial rond met een hapje. Zo kregen de aanwezigen de gelegenheid met elkaar te praten.

Na deze pauze werden de genomineerden voorgesteld aan het publiek. Nog voor Paul Depla de winnaar onthulde, kregen de genomineerden een feestelijke bos bloemen. “Soms denken we: wat kunnen wij doen om te zorgen dat er vrede komt”, begon Depla. “Hier zie je dat vrede dicht bij huis is, met concrete initiatieven. Het maakt de Bredase samenleving mooier.” Daarna sprak hij tegen iedere genomineerde hoe hij hen kende of van hen had gehoord.

Boersma en Elazizi ontvingen een bokaal, de andere genomineerden kregen een oorkonde. Veel oud-winnaars en -genomineerden, en ook veel Helden van Breda hieven daarna het glas op de mensen die gisteren zijn toegevoegd op de lange lijst van Bredase Vredesprijswinnaars.

Ideeënmachine op volle toeren!

Afgelopen week gebeurde het dan eindelijk: in het Mondiaal Centrum Breda (MCB) vindt de brainstormsessie van Helden van Breda plaats. Naast het bestuur van de stichting is er een afvaardiging van vrijwilligers, Helden en Bredase Vredesprijswinnaars. De ludiekste ideeën vliegen heen en weer. We krijgen het er warm van, vooral door het vuur dat wordt ontstoken.

De bijeenkomst wordt geleid door Avanscoach Karin van Ooijen, uiteraard op vrijwillige basis. Eerst stellen we onze sterke punten en de verbeterpunten vast. Dan inventariseren we waarover we gaan praten, in drietallen. We kiezen ervoor om te kijken hoe we onze Helden community levendig kunnen maken en hoe we eigentijdser kunnen communiceren.
De ingevingen buitelen over de carrétafel in de kapel van het MCB. Alsof er een soort heilig vuur door ons heen blaast. We reageren op elkaar, vullen elkaar aan, ontwikkelen een prille inval tot iets subliems. Het liefst willen we aan de slag, meteen, díe avond nog …

Helden in het zonnetje
We worden er het meest blij van om onze Helden te verwennen, met cadeautjes die ze zelf niet kunnen kopen. Waar hun familie van mee kan genieten, hun vrienden blij van worden, de wijk bij betrokken is. Voor ons is het leuk om contact te hebben met die bredere gemeenschap en eerlijk gezegd levert het ons ook bekendheid op. Ook de feedback vinden we erg prettig. Maar vooral het inspirerende contact zelf maakt ons vrolijk. Dat we nog even niet zeggen welke cadeautjes we in petto hebben, heeft te maken met kopieergedrag. We maken dat net iets te vaak mee, daarom zijn we voorzichtig tot het is uitgewerkt. En zo blijft het ook een verrassing!

Eigentijds en laagdrempelig
Daarnaast worden we blij van een aantal vernieuwende zaken, zowel op digitaal gebied als op papier en op het gebied van live events. Soms is het gewoon een bestaand idee dat net wat is aangepast en daardoor echt iets van ons wordt. Maar zowel bij de digitale als bij het papieren ‘podium’ moet zoveel worden aangepast, dat we het eigenlijk over een totaal nieuw concept hebben. En het lijkt iets waarop mensen zitten te wachten, omdat er naar vergelijkbare lifestyleproducten veel vraag is. Het is daarmee ook laagdrempelig.
Het spijt ons dat we zo in raadsels moeten spreken, maar opnieuw: willen we met weinig budget de eerste zijn die dit doet, dan passen daar alleen zorgvuldige uitlatingen bij. In een nieuwsbrief zijn we dus voorzichtig; in ons HvB-team zijn we open, direct en gaat het erom gezamenlijk iets moois neer te zetten. Waarbij we onze helden eren en hopen dat hun gedrag inspireert.

Oeps … vergeten …
Dat we even vergeten zijn te bespreken of we nog steeds relevant zijn met wat we doen, is eigenlijk helemaal niet erg. We houden gewoon een tweede brainstorm in september. Daarin pakken we ook mee hoe we de verantwoordelijkheden beter kunnen verdelen, een stevige financiële basis creëren en hoe we kunnen zorgen dat we niet worden gekopieerd. En ondertussen gaan we met deze gave output voorzichtig aan de slag!

Interesse om mee te denken of mee te doen? Mail even naar info@heldenvanbreda.nl

Elisah Pals laat met Zero Waste festival zien hoe leuk leven zonder afval is

Van 2 tot en met 8 juli vindt in Breda het eerste Zero Waste Week festival plaats. Hét festival dat laat zien hoe leuk leven met minder afval is. Er zijn gedurende zeven dagen meer dan dertig activiteiten te doen, waaronder workshops, excursies, lezingen, bijzondere filmvertoningen en culinaire activiteiten. Je kunt onder andere zelf shampoo maken, koning van de kringloop worden en je kunt mee op een afvalvrije picknick in het Valkenberg.
Het festival vindt plaats op zeven verschillende aansprekende locaties in de stad. En door de vele partners is het echt een gedragen festival, voor en door de stad.

Het volledige programma vindt je hier

Op zaterdag 2 juli kwam de kersverse wethouder Peter Bakker – die ook afval in zijn portefeuille heeft – de week openen, samen met Elisah Pals in haar rol als Klimaatburgemeester van Breda.

Hoogtepunten voor de rest van de week zijn:

  • de spectaculaire Dragons Den op maandag 4 juli,
  • de Spullendag op dinsdag 5 juli (inclusief bijzondere filmvertoning van de Bredase Loes Janssen) en
  • de verspillingsvrije culinaire hap&stap route op donderdag 7 juli.

Meer informatie vind je op: zerowasteweek.nl

Leerlingen Mencia maken beelden bij trieste verhaal Held Mo

Mo Omar is in 2009 gevlucht uit Somalië. Van alle nare dingen die hij daar en later heeft meegemaakt zijn geen foto’s gemaakt, zoals dat meestal zo gaat. Leerlingen van het Mencia maken nu als tekenopdracht verschillende illustraties bij zijn levensverhaal.

Tekendocent Joep Jansen heeft het voortouw genomen. Hij schreef een opdracht en begeleidt de leerlingen uit de vierde klas van het vwo. ‘Het duurde wel even voor alle leerlingen het zestig pagina’s tellende boekje hadden doorgelezen. Maar daarna gingen ze enthousiast aan de slag met de instructies. Het ligt in de bedoeling dat Mo zelf in de klas komt en verdere aanvulling geeft op zijn verhaal, een soort Sterren op het doek.’

In 2018 werd Mo uitgeroepen tot winnaar van de Bredase Vredesprijs en in 2019 werd hij ook Held van Breda. De reden dat hij deze eretitels kreeg was dat Mo ‘straatschoffies’ aanzet tot goed gedrag als mensen helpen, de wijk schoonhouden en gewoon huiswerk maken. Daarvoor zette hij met behulp van Ray Mathijssen het project Kleine Broer op. Voor Mo was dat des te bijzonderder omdat hij niet alleen als kindsoldaat aan het werk was gezet in Somalië, maar in Nederland ook nog eens te maken had gehad met huiselijk geweld. Daarbij zijn z’n papieren vervalst en werd hij formeel vier jaar ouder gemaakt. Op zijn veertiende werd hij daardoor losgelaten door Jeugdzorg, hoewel die begreep dat hij fysiek geen achttien jaar kon zijn. Mo moest toen ook financieel voor zichzelf zorgen en dat leidde bovendien tot een schuld.

Anita van der Helm zette zijn verhaal op papier. Het boekje telt ongeveer zestig pagina’s. Omdat Mo van zijn jeugd geen fotoalbum heeft, besloten ze samen zo veel mogelijk foto’s of beelden te verzamelen via vrienden en verre familie. In de praktijk bleken de vrolijke kiekjes van voetbal of een vriendenclubje niet te passen bij het beklemmende verhaal dat Mo in zijn jeugd geleefd heeft. Anita benaderde Joep Jansen, een voormalig collega van haar. Samen maakten zij van 2003 tot 2008 de schoolkrant op het Mencia, waarmee ze de schoolkrantprijs wonnen. Joep was onder de indruk van Mo en wilde graag bijdragen aan het boekje. Eerst nam hij de vormgeving voor zijn rekening, daarna bedacht hij dat getekende beelden veel beter pasten bij het droevige relaas. Op die manier betrok hij zijn leerlingen erbij. Die zijn ruim zes weken aan het illustreren gegaan en krijgen binnenkort hun eindcijfer voor deze opdracht.

Ilse Baremans is een van de leerlingen uit 4vwo die meewerkt.

Van der Helm: ‘Het ligt in de bedoeling dat we dit boekje te zijner tijd gaan uitgeven. Maar we doen dat wel op bestelling, omdat we niet de capaciteit hebben om het in de markt te zetten. Wie interesse heeft kan zich via de website opgeven. De prijs wordt bepaald aan de hand van het aantal bestellingen, maar het zijn uitsluitend kosten die worden betaald. Niemand verdient hier iets aan.’

Team Helden van Breda kan niet wachten tot het boekje klaar is. Mo: ‘Anders ik wel! We zijn nu bijna twee jaar bezig. Het kan niet anders dan dat dit iets prachtigs wordt. Ik ben iedereen die hieraan heeft meegewerkt zeer dankbaar!’

Meld iemand aan voor de Bredase Vredesprijs

Mensen die zich buiten de schijnwerpers inzetten voor een betere samenleving, dat zijn mensen die – soms op een heel klein gebied – vrede brengen. De Bredase Vredesprijs zoekt ze ook in 2022.

Ze maken de wereld verdraagzamer en vrediger. Soms zorgen ze dat ruzies verdwijnen, armoede of eenzaamheid. Soms zorgen ze dat een buurt meer samenhang krijgt. Vrede lijkt een groot, abstract woord, maar als je goed kijkt, is het heel dichtbij.

Sinds 2003 laten de winnaars en genomineerden voor de Bredase Vredesprijs zien dat het kan: persoonlijk een bijdrage leveren aan een meer vreedzame samenleving. In Breda, of daarbuiten. Belangeloos en met niet aflatende energie zetten zij zich in – vaak op kleine schaal en buiten de schijnwerpers – voor een meer menswaardige en rechtvaardige samenleving. Zij vormen een inspiratiebron voor wie datzelfde ideaal deelt.

Dit jaar vindt de uitreiking van de prijs plaats in het Maczek Memorial in Breda. Voordrachten kunnen tot 10 augustus worden ingediend. 

Ken je iemand die volgens jou de Bredase Vredesprijs verdient?

-Aanmeldingen zijn gesloten-

Motiveer uw voordracht zo uitvoerig mogelijk, zo mogelijk met aanvullende documentatie. Hieronder geven wij u enkele suggesties waar u aandacht aan kunt besteden. Zie het als een leidraad voor uw eigen verhaal. Laat vooral uw spontaan enthousiasme en waardering in de voordracht spreken.

  1. Gegevens van uw kandidaat (naam, adres, telefoonnummer, indien van toepassing: organisatie)
  2. Wat zijn de werkzaamheden of de initiatieven van uw kandidaat Denk daarbij aan:
    • activiteiten die hij/zij organiseert
    • wat is de rol van uw kandidaat in het geheel
    • indicatie van de vereiste tijdsbesteding
  3. Wat is de bijdrage van uw kandidaat aan het verdraagzamer maken van de samenleving
    • Hoe lang heeft uw kandidaat zich al verdienstelijk gemaakt op dit terrein?
    • Kunt u concrete voorbeelden noemen van zijn/haar bijdrage op dat vlak?
    • Welk bereik hebben de activiteiten (Breda, Nederland, internationaal)?
  4. Waarom denkt u dat juist uw kandidaat in aanmerking komt voor de Bredase Vredesprijs?
    • Waarom verdient juist deze persoon het om de prijs te winnen?
    • Wat onderscheidt deze kandidaat van anderen?
    • Kunt u organisaties/personen noemen die gebaat zijn geweest bij de inspanningen van uw kandidaat? Zo ja, vermeld de contactgegevens van deze organisaties/personen en zorg dat zij de voordracht (schriftelijk) ondersteunen.

Held Jan Nagelkerken overleden

Zondag 5 juni 2022 overleed Jan Nagelkerken op 90-jarige leeftijd. Jan was een van de Helden van Breda van wie het verhaal in ons boek werd opgetekend. Hij was een Nieuw-Guinea- en Koreaveteraan. Over zijn heftige tijd in de Korea oorlog sprak hij weinig, eigenlijk alleen met lotgenoten. 

Jan vond dat de trouwe Papoea’s door Nederland in de steek werden gelaten toen het erop aankwam. En Jan deed er alles aan om dat onrecht, waar hij zelf part noch deel aan had, te herstellen. Hij besteedde veel tijd, energie en geld aan zijn maten en hun familie in Nieuw Guinea. Hij ging er, tot op hoge leeftijd altijd met koffers vol spullen naar toe en kwam met lege koffers terug. Hij sprak de taal en was er eigenlijk gewoon familie. Hij deed dat altijd in alle bescheidenheid, gewoon, omdat hij vond dat het moest. Dat leidde tot jarenlange verbondenheid en vriendschap.

Als sportinstructeur bij de KMA was hij een goed voorbeeld voor generaties officieren; zijn doorzettingsvermogen en hoge pijngrens herinneren velen van hen zich nog jaren later. Dat hij ruste in vrede. 

(Foto: Willem Paterik)