Nieuwsgierig geworden naar Susanne?

Het artikel in de Bredase Bode geeft maar een beperkt overzicht van wat Susanne doet, daarom hier nog wat aanvullende informatie.

Susanne heeft het voorbije jaar wat gezondheidsproblemen gehad, daarom hebben wat zaken een beetje stil gelegen. Zoals het in het artikel genoemde magazine – dit hoopt ze op korte termijn weer op te pakken. ‘Want daarin zit alles wat ik leuk vind: fotografie, teksten schrijven, opmaak doen en natuurlijk veel mensen spreken.’

Een van de acties van Meer met Minder die veel aandacht heeft getrokken is de City-Bag. Susanne:  ‘Wij vulden een mooie, gewone rugzak met spullen zoals tandpasta, tandenborstel, shampoo en zeep, ook een dakloze heeft die dingen nodig! Doordat ze nu niet meer met allerlei plastic tasjes lopen te slepen maken ze een andere indruk op hun medemens, en ook henzelf geeft het een beter gevoel. Daardoor worden ze toch anders behandeld.’

Een grote frustratie voor Susanne is de enorme bureaucratie. ‘Het is zo moeilijk om een daklozenuitkering te krijgen, zeker als je je niet prettig voelt in de reguliere daklozenopvang. En sommige mensen vinden het daar echt niet fijn, het is druk, rumoerig en het voelt niet altijd veilig. Als je daar geen gebruik van wil maken moet je drie slaapadressen kunnen opgeven, en dat mogen niet de plekjes onder de brug of zo zijn natuurlijk! Pas dan kun je een briefadres krijgen, en daaraan gekoppeld een uitkering, DigiD, allemaal zaken die je nodig hebt om je in te kunnen schrijven bij de wooncorporaties.
Het is vaak zo’n vicieuze cirkel waardoor men de moed op geeft. Ik kan soms echt heel boos worden van dat gedoe, want veel van deze mensen zijn juist omdat ze niet zo goed zijn in dit soort zaken op straat terecht gekomen! Ze moeten gewoon geholpen worden. Ik droom dan ook van een 24-uurs opvang waar mensen echt een nieuwe start kunnen maken, ook de mensen die nu niet bereikt worden. Dat zou zo mooi zijn!’