Wie: Gerard Bosch (75)
Beroep: Administratie bij bank (voorheen)
Vrijwilligerswerk: Secretaris Bredase Singelloop
Sinds: 1989
Uren per week: ca. 20
Wat houdt je vrijwilligersbaan precies in?
“Als wedstrijdsecretaris was ik verantwoordelijk voor de inschrijvingen van de deelnemers, zorg ik voor registratie van de resultaten en de publicatie van de uitslagen. De eerste jaren bracht ik de folders met de inschrijfformulieren rond in Breda, Roosendaal en Bergen Op Zoom. De deelnemersgegevens voerde ik handmatig in, en ook drukte ik de etiketten. Ik stickerde de enveloppen en vulde die met startnummer en registratiechip. Al met al zo’n twee weken continu werk. Mijn vrouw draaide daarbij volledig mee.
In het loopweekend zelf zat ik op het stadskantoor om nog startbewijzen te verkopen. Mijn vrouw hielp ook daarbij mee, net als mijn kinderen, hun relatie en later ook kleinkinderen.
Na 25 jaar wedstrijdsecretaris te zijn geweest, werd ik algemeen secretaris in het bestuur.
Het evenement is enorm gegroeid en kwam er meer hulp en automatisering. Een van de vrijwilligers die hielp bij de registratie van de resultaten met de chip die iedere loper krijgt, was Iwan Oprins. Inmiddels heeft hij daar succesvol zijn werk van gemaakt.”
Hoe ben je erin gerold?
“Ik ben precies en stipt. Dat paste bij mijn werk bij de bank, en ook als vrijwilliger. Mensen kennen je en weten je dan te vinden. Ik was sinds 1989 secretaris bij Sprint. Toen werd ik gevraagd om secretaris te worden in het bestuur van de Sprintcross, dat later de Mastboscross werd. In 1989 werd ik ook vrijwilliger bij de Singelloop en in 1994 werd ik daar secretaris.
Naast mijn werk voor de Singelloop ben ik ook voorzitter van de Vereniging Van Eigenaren, ben ik vrijwilligere in een buurtcentrum, en wedstrijdsecretaris bij mijn biljartclub. Tot voor kort was ik nog chauffeur op een buurtbus.”
Welke eigenschappen heb je ervoor nodig?
“Je moet precies zijn en je moet dingen goed op papier weten te zetten. Ook moet je goed met allerlei mensen kunnen omgaan. Ik ben precies, maar ook ongeduldig; ik vind dat er in vergaderingen nogal eens teveel wordt gepraat en wil dan door. Achteraf denk ik dan: ‘Laat die mensen toch in hun waarde’.”
Waarom onbetaald werk?
“Ik kan niet stilzitten, ik kijk bijna geen televisie. Ik wil van betekenis zijn en iets nuttigs bijdragen aan de maatschappij. Ik vind, net als ieder mens, waardering prettig, maar treed niet zo graag op de voorgrond.
Fien, mijn vrouw, heeft me altijd geholpen. Niet alleen hielp ze met de uitvoering van activiteiten; vooral ook met sparren en goede adviezen. Je kunt eigenlijk alleen goed vrijwilligerswerk doen als je omgeving, je partner, je steunt.”
Wat kost het je, en wat brengt het je?
“Het kost natuurlijk veel tijd en energie. Maar ik krijg er ook veel energie voor terug. Omdat ik iets meer tijd samen met mijn vrouw wilde doorbrengen, ben ik ondertussen gestopt als vrijwillig chauffeur van de buurtbus. Dat scheelt toch weer twee halve dagen in de week. En mijn vrouw en gezin gaan uiteindelijk voor.
Bij de Singelloop hebben we een vrijwillig bestuur van negen man, waarvan zeven met een voltijds baan. Het organiseren is een hele klus, en onze bestuurscapaciteit is dus beperkt. We kennen elkaar al jaren en het is een hechte en gezellige club. We gaan met hart en ziel voor de Singelloop, en zijn trots dat het steeds weer een geslaagd feest is.
In het begin was het nog goed behapbaar, en relatief eenvoudig met vrijwilligers te organiseren. Nu zijn er 25.000 lopers, en ook nog eens 50.000 bezoekers. De eisen zijn ook steeds strenger en ingewikkelder geworden. Er moet een veiligheidsplan komen, met daarin een medisch plan, een verkeersplan en een plan om de mensenstromen te managen. Eerst maakten we dat plan zelf, maar afgelopen jaar hebben we dat uitbesteed; het vergde steeds meer tijd en expertise. Dat plan gaat via de contactpersoon in het stadskantoor naar alle betrokken instanties, zoals ambtenaren, politie, brandweer en medische diensten, en daar vergader je dan mee. Je hebt dus allang niet meer te maken met alleen vrijwilligers en bent voor succes steeds meer afhankelijk van andere partijen.
Vrijwilligers doen iets omdat ze het willen doen, omdat ze het leuk vinden. Bij mensen die voor hun werk worden betaald is dat niet altijd zo. En hoeveel mensen ook meepraten en wat je ook uitbesteedt, je blijft als bestuurslid hoofdelijk verantwoordelijk voor als er iets misgaat. Toch zijn we steeds maar doorgegaan.”
Recent maakte het bestuur bekend dat het de Singelloop niet langer als vrijwilligersorganisatie kon organiseren. “We willen best, maar kunnen dit gewoon niet meer verantwoord doen met onze vrijwilligersclub, hoe enthousiast we ook zijn. Het is te groot en complex en de risico’s die we zelf moeten dragen zijn niet gering. Ik hoop dat we een commerciële partij vinden om het over te nemen. Het is natuurlijk reuzejammer als 2025 de laatste Singelloop was, voor de lopers en voor Breda. Want daar doe je het voor.”
Welk advies heb je voor anderen?
“Weet waar je capaciteiten liggen en gebruik die goed. Stap niet in iets dat niet bij je past. Doe iets waar je omgeving achter staat, en zorg voor een balans met thuis en je andere activiteiten”.
