Wie: Suzanna Mooiman (63)
Beroep: Secretaresse operatiekamer in ziekenhuis
Vrijwilligerswerk: Inzet voor vrouwenrechten bij Zontaclub de Baronie Breda
Sinds: 2022
Uren per week: gemiddeld over het jaar ca. 4
Wat houdt je vrijwilligersbaan precies in?
“Het is bij Zonta onze missie om te strijden tegen geweld tegen vrouwen en meisjes. Nadrukkelijk besteden we ook aandacht aan transgenders. We willen optimale kansen aan vrouwen, vooral als ze het wat minder hebben getroffen. Ook geven we awards, bijvoorbeeld voor vrouwen in de techniek.
We komen maandelijks bij elkaar. Dat is gezellig, maar we plannen en bespreken dan ook onze projecten. Soms hebben we op onze bijeenkomst een lezing die onze missie betreft. We genereren inkomsten met de verkoop van kleding via Vinted. Daar zijn twee van onze leden intensief mee bezig. Ieder van ons verzamelt daarvoor binnen zijn eigen netwerk van familie en vrienden goede kleding. Ook betalen we contributie en verkopen we kerststukjes om onze activiteiten te bekostigen.
Voor SafeGroup Breda, waar vrouwen en kinderen verblijven die vanwege huiselijk geweld niet meer thuis kunnen wonen, organiseren we een kledingbeurs. We zorgen voor mooie kleding, waarvan iedereen daar om de beurt steeds iets mag uitzoeken. We verwennen de bewoners met een high tea en zorgen voor cadeautjes, vaak verzorgingsproducten. Met Zonta zorgen we bij SafeHouse ook voor Nederlandse taallessen.
“We strijden tegen geweld tegen vrouwen en meisjes, en willen vrouwen optimale kansen geven.”
Naast de activiteiten waar iedereen bij Zonta aan meedoet, houd ik me bezig met ‘Orange the world’. Dat is een internationaal project dat met ‘sixteen days of action’ aandacht vraagt voor veiligheid voor vrouwen en meisjes. In Breda doen we dat samen met twee andere vrouwenclubs, de VVAO (Vereniging Vrouwen met een Academische Opleiding) en Soroptimisten. Studenten van de Breda University of Applied Sciences (BUAS) maken studieopdrachten rond het thema, en krijgen daarvoor bij goedkeuring budget. Het is de bedoeling dat juist jonge mensen ook worden uitgedaagd om na te denken over veiligheid voor vrouwen. Ik heb in die periode regelmatig vergaderingen met alle partijen en help de projecten te kiezen en te beoordelen. En we kennen per project een budget toe. In november 2025 was er bijvoorbeeld een wandeling langs onveilige plekken in Breda, waarbij mensen van SafeHouse meeliepen en ook pers aanwezig was. Er worden sprekers uitgenodigd en we zorgen voor allerlei promotiemateriaal.
Eigenlijk is dit een vrij continu proces; kort nadat we hebben geëvalueerd, beginnen we de nieuwe cyclus in mei, en vanaf september ben ik er ook echt druk mee.
Hoe ben je erin gerold?
“Toen ik bij een lezing van de VVAO was, sprak ik met twee leden van Zonta. Hun activiteiten voor ontplooiing en tegen onderdrukking van vrouwen spraken me erg aan en ik werd lid.
Ik ben samen met mijn tweelingbroer geboren in Liverpool, met een Nederlandse vader en een Engelse moeder. Kort daarna verhuisden we naar Den Haag. M’n vader was kapitein op een schip en vaak lang van huis. Hij was altijd enorm denigrerend, naar mijn moeder, naar mijn broer en ook naar mij. Ik kan me absoluut niets van genegenheid herinneren.
De enige keer dat m’n vader zei dat ik iets goeds had gedaan, bedoelde hij dat sarcastisch, om te zeggen dat ik iets totaal had verknald. Voor een eigen identiteit of mening was geen plaats. Er was veel alcohol en er werd veel gevloekt en gescholden.
Al toen we heel jong waren bracht m’n moeder ons naar de crèche. Zij had dan haar handen vrij om te doen wat ze wilde. Die opvang was rooms-katholiek, met nonnen. Ik zag daar voor het eerst dat er vrouwen waren die lazen en een eigen mening hadden. Terwijl mijn ouders helemaal anti-religie waren, kwam ik daar in aanraking met het geloof. Ik leerde god kennen, maar zonder alle ballast van een strikte religie. Ik heb me altijd gedragen gevoeld en kan daar kracht uit halen.
“Mijn jeugd heeft me getekend, maar ook mijn kompas gevormd.”
Toen een broer van mijn vader uit zijn huis werd gezet, kwam hij bij ons inwonen. Toen ik vier was, heeft deze oom mij misbruikt. Dat duurde enkele weken, tot zijn bruiloft. Daar was ik bruidsmeisje. Later was er ook een buurman uit de straat die zich aan mij als klein meisje vergreep. Een andere oom probeerde dat later ook nog eens.
Ik kon er met niemand over praten. Pas toen ik zelf zwanger was, op mijn 25e , vertelde ik het aan mijn ouders. Mijn vader verbrak direct alle banden met zijn broer. Mijn moeder reageerde met: ‘Ik weet precies wat je bedoelt, ik ben ook misbruikt.’
Mijn jeugd heeft me getekend. Ik ontmoette de verkeerde mannen en eindigde als alleenstaande moeder met drie kleine kinderen; ik had niks. De energie om op mijn eigen kompas te varen ontbrak volledig. Ik zag bij mezelf dat ik me net zoals mijn ouders ging gedragen. Dat was natuurlijk vreselijk en een echte call for action.
Ik was getraumatiseerd, maar PTSS bestond nog niet. Bij de RIAGG vond ik geen goede hulp. Met het weinige geld dat ik kon sparen ging ik naar boekhandel Donner in Rotterdam en zocht ik boeken uit die me zouden kunnen helpen. Ik heb nogal wat boeken verslonden over trauma’s en therapie. Uiteindelijk kon ik mezelf uit het moeras trekken. Toen ik fondsen zocht om een opleiding te kunnen volgen die paste bij mijn situatie toen, kwam ik voor het eerst met goede doelen in aanraking.
“De weinige tijd die ik heb, besteed ik bewust aan iets dat ertoe doet.”
Het is mijn droom om mensen mijn verhaal te vertellen, zodat ze misschien wat handvatten vinden waar ze iets aan hebben.
Ik heb een baan en pas op bij mijn kleinkinderen. Mijn moeder leeft nog, drinkt teveel en kan zichzelf niet verzorgen. Mijn broer woont bij haar in, maar is ook niet in staat om daarin iets te betekenen. Vervelend genoeg wordt op mij een beroep gedaan om haar verzorging te coördineren. Dat kost tijd en vreet energie. De weinige resterende tijd die ik heb, probeer ik goed te besteden. Dat doe ik bij Zonta.”
Welke eigenschappen heb je ervoor nodig?
“Je moet je dienstbaar kunnen opstellen, en goede communicatieve vaardigheden zijn ook een plus.”
Wat brengt het je?
“Het geeft me energie en vriendschap. Ik voel me gezien en gesterkt in mijn identiteit.”
Welk advies heb je voor anderen?
“Heb jezelf lief.”
